علائم خرابی پیستون خودرو

سپس توسط غلاف مخصوص به پیچ های شاتون ضربه های ملایمی را وارد کرده و شاتون را همراه پیستون بیرون آورید. همین حرکت دایره ای، گشتاوری به لاستیک ها وارد کرده و آنها را به حرکت در می آورد. باک بنزین بسیاری از خودروها دارای یک توری اولیه است تا از ورود اجسام بزرگ به باک جلوگیری کند و به این ترتیب نمیتوان از باک آنها با روشهای قدیمی سوخت را در مواقع خاص بیرون کشید. برای این منظور کافی است لوله برگشت سوخت به باک را بیابید و آن را از موتور جدا کنید. اساس کار سیستمهای سوخترسان انژکتوری (Fuel Injection System)، همانگونه که از نام آن پیدا است بر دوش انژکتورها است. اساس کار سیستمهای انژکتوری بر فشار بالای سوخت در زمان ورود به داخل سیلندر است و اصطلاح پاشش سوخت نیز از همین جا میآید در حالی که در مورد کاربراتور در حقیقت این جریان هوای ورودی به موتور بود که بنزین را با خود همراه میکرد و عملاً بنزین داخل سیلندر «ریخته» میشد به جای آنکه پاشیده شود. در مسیر این لوله یک قطعه کوچک فلزی مغناطیسی به شکل استوانه وجود دارد که یک سوزن ریز به انتهای آن متصل است که نقش سوپاپ انژکتور را بازی میکند.

به این ترتیب سوزن انژکتور از سوراخ انژکتور دور شده و مسیر سوراخ خروجی انژکتور باز میشود و سوخت میتواند با فشار از این سوراخ جریان پیدا کند. به این ترتیب بخشی از سوختی که از جانب پمپ به ریل سوخت فرستاده شده است مصرف نشده باقی میماند و در صورتی که راهی به بیرون پیدا نکند باعث متوقف شدن فرآیند کاری سیستم میشود چرا که پمپ دیگر نمیتواند جریان بنزین را ایجاد کند. ریل سوخت به طور ساده لولهای است که بنزین از یک سوی آن وارد شده و مقداری از بنزین از سوی دیگر آن خارج میشود و بخشی از سوخت نیز بر حسب نیاز موتور برای احتراق مورد مصرف قرار میگیرد. برای این منظور بنزین مصرف نشده از انتهای ریل سوخت و از طریق شیلنگی جداگانه بار دیگر به باک بازمیگردد تا جریان پیستون هیدرولیک سوخت برقرار شود. به این ترتیب انژکتور میتواند در کسری از ثانیه باز شده و به سوخت پر فشار اجازه خروج بدهد و به سرعت هم بسته شود تا از خروج بیدلیل سوخت جلوگیری کند. به این ترتیب انژکتور براساس دستوری که ECU به آن میدهد در زمان مناسب و به مدت مشخص باز شده و سوخت پر فشار را به داخل مانیفولد تزریق میکند و این سوخت به همراه هوا در مرحله مکش وارد سیلندر میشود.

برای این منظور به مجموعه سوپاپ یا سوزن انژکتور یک فنر متصل میشود که وظیفه دارد این مجموعه را به داخل بکشد تا در حالت عادی انژکتور بسته باشد. شاید هم اینگونه باشد چون از یک نگاه ساده، انژکتور در حقیقت کار خاصی انجام نمیدهد بلکه فقط یک استوانه کوچک است که یک سر آن سوراخ ریزی قرار گرفته و سوخت از این سوراخ ریز با فشار به داخل مانیفولد هوا تزریق میشود. آنچه این بار قصد داریم مرور کنیم، ساختار داخلی انژکتورها است چرا که بار اصلی تزریق سوخت در سیستمهای انژکتوری بر دوش همین قطعه نسبتاً کوچک، پر اهمیت و گاهی اوقات گران قیمت است. قدرت انتقال حرارت در این قطعه بسیار حیاتی است، چرا که ممکن است بالا رفتن دمای آن تحت تاثیر دمای محفظه احتراق منجر به چسبیدنش به دیواره سیلندر و اخلال در عملکرد موتور شود. اینکه چگونه انژکتور میتواند میزان و زمان پاشش سوخت را کنترل کند را در ادامه بررسی خواهیم کرد اما در این زمینه انژکتور به طور کامل تابع دستوراتی است که از جانب ECU خودرو دریافت میکند. این پمپ بنزین از نوع برقی است و میتواند فشار لازم را فراهم کند و این فشار، بنزین را از باک به موتور میرساند.

در یک پمپ ، عملکرد معکوس شده و نیرو از میل لنگ به پیستون به منظور فشرده سازی یا بیرون کشیدن مایع در سیلندر منتقل می شود. در این روش برای کنترل کردن انبساط پیستون بر اثر حرارت یک سری شکاف های عمودی و افقی و یا فرو رفتگی هایی در بدنه پیستون وسنر پیستون ایجاد میگردد. از مهمترین قسمت های پیستون ، سطح بالایی آن می باشد ، شکل سطح بالای پیستون بر شیوه احتراق مخلوط سوخت و هوا اثر می گذارد و اگر سطح بالایی پیستون به خوبی طراحی شود اختلاط مخلوط سوخت و هوا بهتر شده و باعث ایجاد قدرت بهینه می شود. به همین دلیل است که در این وسیله از پیستون لاغر و شاتون بلندتری از موتور مسابقهای طراحی میکنند . در شکل زیر ، سطح بالای پیستون ، مقعر می باشد. پیستون از آلیاژ آلومینیوم ساخته می شود (آلیاژ آلومینیوم مخلوطی از آلومینیوم و فلز های دیگر است)، زیرا فلز سبکی است.وزن هر پیستون در حدود 450/0 کیلو گرم (1پوند)است.دامنه یا قسمت پایین پیستون را می تراشند تا هم وزن آن کاهش یابد و هم جا برای وزنه های تعادل میل لنگ باز شود.

در اینجا بیشتر به بررسی وب سایت پیستون ال 90.